Με ένα κείμενο προβληματισμού για το παρόν και το μέλλον της τοπικής κοινωνίας, ο Χρήστος Δεμερτζής θέτει στο επίκεντρο την ανάγκη για πραγματική ανανέωση στα κοινά. Μιλά για την ευθύνη όσων διαχρονικά είχαν ενεργό ρόλο, την ανάγκη αυτοκριτικής, αλλά και για τη συμμετοχή μιας νέας γενιάς ανθρώπων που θα κριθούν όχι από γνωριμίες και κομματικές ταυτότητες, αλλά από τις ιδέες, το έργο και το αποτύπωμά τους στον τόπο.
Παρακάτω ολόκληρο το κείμενο:
Γιατί αυτός ο τόπος δεν γυρίζει σελίδα;
Ακούμε συχνά τη λέξη «ανανέωση». Την ακούμε πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση, σε κάθε νέα παράταξη, σε κάθε προσπάθεια για μια υποτιθέμενη νέα αρχή.
Αλλά πώς μπορεί πραγματικά να γυρίσει σελίδα ένας τόπος, όταν για δεκαετίες πρωταγωνιστούν τα ίδια πρόσωπα, απλώς αλλάζοντας κατά καιρούς πολιτική στέγη;
Δεν μηδενίζω όσα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια. Υπήρξαν έργα, προσπάθειες και κατακτήσεις που πρέπει να αναγνωρίζονται. Υπήρξαν όμως και μεγάλες χαμένες ευκαιρίες. Και αυτό επίσης πρέπει κάποτε να το συζητήσουμε χωρίς φόβο και χωρίς ωραιοποιήσεις.
Οι εποχές έχουν αλλάξει. Οι ανάγκες μιας σύγχρονης πόλης έχουν αλλάξει. Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο αρκετοί αντιλαμβάνονται την πολιτική μοιάζει να έχει μείνει σε άλλες δεκαετίες. Τι γίνεται όμως όταν μένει στάσιμος και ο τόπος;
Γι’ αυτό και με εκπλήσσει όταν άνθρωποι που είχαν για χρόνια ρόλο και ευθύνη εμφανίζονται σήμερα να κουνούν το δάχτυλο στους πάντες. Η κριτική είναι απαραίτητη. Το ίδιο απαραίτητη, όμως, είναι και η αυτοκριτική. Τι κάναμε όταν είχαμε την ευκαιρία; Τι πετύχαμε και πού αποτύχαμε;
Πιστεύω πολύ στην ανάγκη να μπουν νέοι άνθρωποι στα κοινά. Προσπαθώ καθημερινά να πείσω ανθρώπους της γενιάς μου και ακόμη νεότερους ότι αξίζει να ασχοληθούν. Χρειαζόμαστε νέες ιδέες, γνώση, πάθος, όρεξη για δουλειά και, πάνω απ’ όλα, πραγματική αγάπη για τον τόπο μας.
Γιατί η πολιτική, όσο κι αν πολλές φορές μας απογοητεύει, παραμένει ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε συλλογικά να αλλάξουμε όσα δεν μας αρέσουν.
Πρέπει όμως να αλλάξουν και τα δικά μας κριτήρια. Σε μια τοπική κοινωνία πολλές φορές μετρά περισσότερο αν κάποιος είναι συγγενής, φίλος, γνωστός ή «δικός μας άνθρωπος». Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι.
Αυτό που αξίζει να εξετάζουμε είναι η διαδρομή του καθενός, οι προτάσεις του, το σχέδιό του και κυρίως το αποτέλεσμα της παρουσίας του στα κοινά.
Γιατί στο τέλος δεν έχει τόση σημασία ποιος κέρδισε μια εκλογική μάχη ή ποιος βρέθηκε στις πρώτες θέσεις. Σημασία έχει τι άφησε πίσω του.
Και αν ο τόπος που παραδώσαμε στην επόμενη γενιά είναι έστω λίγο καλύτερος από αυτόν που παραλάβαμε.
Χρήστος Δεμερτζής
