Οι τεράστιες ποσότητες βροχόπτωσης που πέφτουν στις περιοχές Ευόσμου, Σταυρούπολης και Κορδελιού υπερχειλίζουν τον χείμαρρο του Δενδροπόταμου, το ύψος του νερού σε πολλές περιοχές ξεπερνά τα τρία μέτρα, με αποτέλεσμα εκατοντάδες πολίτες να μείνουν άστεγοι, παιδιά διασώζονται από τα σχολεία τους με στρατιωτικές βάρκες, ενώ από θαύμα δεν θρηνούμε θύματα.
Πριν κοπάσει ο πρώτος εφιάλτης ακολουθεί δεύτερος χειρότερος για τη βόρειο Ελλάδα. Μια μόλις ημέρα μετά επιβατικό αεροπλάνο που εκτελεί το τακτικό δρομολόγιο Αθήνα – Λάρισα – Κοζάνη ξεκινά στις 8.35 από το αεροδρόμιο του Ελληνικού με 46 επιβάτες και 4μελές πλήρωμα.
Λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών και της ομίχλης που επικρατεί, δεν καταφέρνει να προσγειωθεί στη Λάρισα, συνεχίζει την πορεία του προς τη Κοζάνη, όταν ξαφνικά, δεκαπέντε μίλια πριν την πόλη, χάνεται το σήμα του.
Άμεσα, προς αναζήτησή του απογειώνονται δύο αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας. Πρώτοι όμως στο σημείο της τραγωδίας φτάνουν οι κάτοικοι της περιοχής Μεταξά Κοζάνης όταν, ακούγοντας ένα τρομακτικό ήχο, ανεβαίνουν μέσα σε χιονοθύελλα στη κορυφή Φλάμπουρο όπου αντικρίζουν τη φρίκη. Το αεροπλάνο έχει κοπεί στα τρία, διάσπαρτα σε ακτίνα τριών χιλιομέτρων υπάρχουν δεκάδες πτώματα που καίγονται ακόμα, ενώ η μυρωδιά της καμένης σάρκας κάνει την ατμόσφαιρα αποπνικτική.
Οι διασώστες που φτάνουν μετά από ώρα, απλά διαπιστώνουν το μέγεθος της τραγωδίας, ενώ ένοπλοι χωροφύλακες φρουρούν τη περιοχή σε θερμοκρασίες 10 υπό το μηδέν, από ομάδες λύκων και τσακαλιών που τους περικυκλώνουν.
Η αναγνώριση των περισσότερων θυμάτων είναι αδύνατη, αλλά ο τελικός απολογισμός είναι τραγικά σαφής : Νεκροί είναι και οι πενήντα επιβαίνοντες στο αεροσκάφος οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι φοιτητές και φαντάροι…
Αιτία του δυστυχήματος είναι οι ελλιπείς υποδομές του αεροδρομίου Κοζάνης (ο διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας παραδέχεται ότι «δεν είναι από τα καλά» με αποτέλεσμα ο πιλότος να πετά εν μέσω πυκνής ομίχλης έχοντας μόνο οπτική εικόνα.
