Μέσα σε μόλις δύο μήνες, η χώρα καταγράφει ένα τρομακτικό ψηφιδωτό ωμής ανήλικης βίας. Στην Αμαλιάδα, 14χρονος εκβίαζε 12χρονο, του απέσπασε 8.200 ευρώ και στο σπίτι του βρέθηκαν 97 κροτίδες. Στην Τρίπολη, 13χρονος μαχαίρωσε επανειλημμένα 12χρονο μετά από καβγά. Στον Χολαργό, 17χρονος και 19χρονος παρέσυραν 14χρονο σε «ραντεβού» παγίδα και αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν με μαχαιριές, με έναν από τους δράστες να ποζάρει αργότερα με το όπλο της επίθεσης.
Στην Πάτρα, 13χρονος κατέρρευσε στο σχολείο έπειτα από βαριά χρήση κάνναβης, με τις ουσίες να του έχουν δοθεί από συμμαθητές του. Στον Ασπρόπυργο, 14χρονος διέφυγε από Ίδρυμα Αρωγής Ανηλίκων και συμμετείχε σε σειρά κλοπών. Στην ίδια πόλη, αλλά και στην Κρεμαστή Ρόδου, παιδιά απειλούνται με σουγιάδες, ξυλοκοπούνται, κυνηγιούνται με ξύλα και γλάστρες. Στην Κυψέλη, 16χρονη τραυμάτισε συμμαθήτριά της με «πεταλούδα» μέσα στο σχολείο. Στη Λαμία, ανήλικες καταλήγουν στο νοσοκομείο μετά από βίαιη σύρραξη. Στη Βάρδα Ηλείας, 13χρονος επιτίθεται σε 12χρονο λόγω της «διαφορετικότητάς» του. Στις Σέρρες, 16χρονος ομολογεί ότι χτύπησε μέχρι θανάτου 17χρονο για μια ερωτική αντιζηλία.
Δεν μιλάμε για bullying όπως το γνωρίσαμε –και κακώς ανεχτήκαμε– στο παρελθόν. Μιλάμε για μαχαίρια, σουγιάδες, αίμα, ναρκωτικά, συλλήψεις, νεκρούς. Για σχολεία που μετατρέπονται σε πεδία μάχης και γειτονιές που θυμίζουν ζώνες υψηλού κινδύνου.
Είναι εύκολο να αναζητηθούν αποδιοπομπαίοι τράγοι. Να φορτωθούν όλα σε «κακούς χαρακτήρες», σε μειονότητες, σε παιδιά που «δεν μας μοιάζουν». Είναι εύκολο να καταδικαστεί συλλήβδην μια γενιά για να νιώσουν κάποιοι ασφαλείς μέσα στη δική τους αυτάρεσκη κανονικότητα. Αυτές όμως είναι βολικές αφηγήσεις, όχι απαντήσεις.
Η δύσκολη αλήθεια είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία που νοσεί βαθιά. Οι ενήλικες έμαθαν να συμβιβάζονται, να αδιαφορούν, να κρύβουν τη σήψη κάτω από το χαλί. Τα παιδιά, όμως, μεγαλώνουν μέσα στα απορρίμματα αυτής της αδιαφορίας. Φορτώνονται τις αποτυχίες, τις ανισότητες, τη βία και την υποκρισία ενός κόσμου που τους ζητά σιωπή για να μη χαλάσει την «ησυχία» του.
Τα παιδιά με τα μαχαίρια και τα αίματα δεν είναι η εξαίρεση. Είναι η πιο καθαρή εικόνα της κατάρρευσης. Και όσο το κράτος, η πολιτεία και η κοινωνία συνεχίζουν να κάνουν πως δεν βλέπουν, τα περιστατικά σαν αυτό του Ευόσμου δεν θα σοκάρουν. Θα θεωρούνται απλώς… κανονικότητα.
Πηγή: ditika.gr
