Άλλη μια βδομάδα που το χρόνιο πρόβλημα του κυκλοφοριακού στον Δήμο μάς υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό και μακάβριο τρόπο τη σημασία του. Αναδεικνύει την οδηγική παιδεία που μας χαρακτηρίζει, αλλά και τις σοβαρές ελλείψεις στον σχεδιασμό των αρμοδίων φορέων, ελλείψεις που θα μπορούσαν – αν καλύπτονταν – να συμβάλουν ουσιαστικά στην αντιμετώπισή του.
Ένας ποδηλάτης νεκρός στην άσφαλτο, χτυπημένος από διερχόμενο Ι.Χ.
Και όσο κι αν μπορεί να εγείρονται ερωτήματα για τις συνθήκες του δυστυχήματος (ηλικία ποδηλάτη, χρήση προστατευτικού κράνους, τήρηση ΚΟΚ κ.λπ.), το γεγονός και μόνο παραμένει μια δραματική εξέλιξη που κάποια στιγμή οφείλουμε να πάρουμε πραγματικά σοβαρά. Όχι μόνο επειδή χάθηκε μια ανθρώπινη ζωή, αλλά και γιατί όλοι μας αναγνωρίζουμε – για τους «άλλους», ποτέ για τον εαυτό μας – ότι η οδηγική συμπεριφορά ΟΛΩΝ ΜΑΣ είναι ΤΡΑΓΙΚΗ, ανεξαρτήτως συνθηκών. Όλα τα υπόλοιπα έπονται…
Σε αυτά τα «υπόλοιπα» οφείλουμε να συμπεριλάβουμε και την εκκωφαντική σιωπή διοικούντων και αρμοδίων αρχών απέναντι στην πρόσφατη, έντονη παρέμβαση του Ποδηλατικού Αθλητικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Ο Σύλλογος κάλεσε, με ιδιαίτερα σοβαρό τόνο, τον Δήμο και προσωπικά τον Δήμαρχο Λευτέρη Αλεξανδρίδη να επισπεύσουν τις διαδικασίες του ΣΒΑΚ, «ώστε να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα». Τι θα μπορούσε, άλλωστε, να πει οποιοσδήποτε αρμόδιος για το συγκεκριμένο συμβάν, όταν τα προληπτικά μέτρα για το κυκλοφοριακό είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα στον Δήμο; Όταν η παρουσία της Τροχαίας και της Δημοτικής Αστυνομίας, αν και συνεχής και τα τελευταία χρόνια πιο έντονη, παραμένει επιφανειακή ως προς την εφαρμογή ουσιαστικών μέτρων και ποινών; Και όταν κάθε προσπάθεια δημιουργίας εναλλακτικών τρόπων μετακίνησης – όπως η χρήση ποδηλάτου – παραμένει περισσότερο θέμα επικοινωνίας παρά ουσίας;
Στην επικοινωνία, βέβαια, τα πάμε αρκετά καλά. Σε προεκλογικό επίπεδο δεσμευόμαστε για τη λειτουργία του υπόγειου πάρκινγκ στο Κορδελιό, αλλά όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησης της δέσμευσης, αξιοποιούμε με χαρακτηριστική ευκολία τη δικαιολογία της ελλιπούς ενημέρωσης και της κακής διαχείρισης των προηγούμενων ετών.
Ούτως ή άλλως, είναι πάντα πιο εύκολο να φταίει πρώτα κάποιος άλλος και μετά εμείς.
Στην ουσία της ενημέρωσής μας ωστόσο αλλά και στα ουσιαστικά έργα υλοποίησης του Δήμου, τέθηκε σε λειτουργία έπειτα από σειρά ετών ο ανελκυστήρας της πεζογέφυρας στην οδό Ολυμπιάδος με σκοπό την διευκόλυνση των συμπολιτών μας με αμαξίδιο ή των οικογενειών με καρότσι να περάσουν την περιφερειακή οδό. Μένει να δούμε αν και τα υπόλοιπα έργα που είχε αναλάβει η «Εγνατία Οδός» θα χρειαστεί τελικά να υλοποιηθούν από συνεργεία του Δήμου.
Στα σημαντικά γεγονότα της εβδομάδας τώρα, ξεχωρίζει – κατά την ταπεινή μου γνώμη – η (ευελπιστώ εθνική) επέτειος του Πολυτεχνείου. Αξίζει να σταθούμε στον αγώνα λίγων ανθρώπων για την ευημερία των πολλών. Ίσως ακούγεται λίγο γραφικό, όμως σε εποχές όπου η επιβολή απόψεων, η έλλειψη κριτικής σκέψης και η κατευθυνόμενη ενημέρωση έχουν γίνει σχεδόν καθημερινότητα, όσα πρέσβευε – και εξακολουθεί να πρεσβεύει – το Πολυτεχνείο δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς ως μια τυπική ημέρα μνήμης. Είναι κάτι πολύ παραπάνω. Σίγουρα το μήνυμα αυτής της επετείου θολώνει συχνά από τα (αχρείαστα και επουσιώδη) επεισόδια κάποιων μειονοτήτων που θεωρούν την «εξέγερση» δικαίωμά τους, στο όνομα της ανάγκης να ακουστούν. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως και φέτος η λογική υπερίσχυσε.
Όσο για τα της Θεσσαλονίκης μας, ολοκληρώθηκε και φέτος η εκδήλωση Open House, ένα διήμερο που επιτέλους αναδεικνύει, με έναν καινοτόμο και νεανικό τρόπο, την ουσία της αρχιτεκτονικής της πόλης. Όχι μόνο μέσα από τεχνικούς όρους, αλλά και μέσα από την ιστορική αρχιτεκτονική της Θεσσαλονίκης και τη θέση της στην Ελλάδα.
Το OPEN HOUSE Thessaloniki είναι μια δράση που καλεί το κοινό να γνωρίσει τη Θεσσαλονίκη μέσα από την αρχιτεκτονική της, ανοίγοντας κτίρια και χώρους που συνήθως δεν είναι προσβάσιμοι. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, χιλιάδες επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να ξεναγηθούν δωρεάν σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Οι ξεναγήσεις πραγματοποιούνται από εθελοντές, δίνοντας στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να εξερευνήσουν τα κτίρια της πόλης, να ενημερωθούν για την αρχιτεκτονική τους αξία και να ανακαλύψουν την πολιτιστική κληρονομιά της Θεσσαλονίκης.
Από δημόσια κτίρια και μουσεία ανοιχτά προς το κοινό, μέχρι κατοικίες, ξενοδοχεία και γραφεία, κάθε χώρος αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της ιστορίας και του αστικού τοπίου της πόλης. Ίσως του χρόνου να δούμε να αξιοποιούνται ακόμη περισσότεροι χώροι και στη Δυτική Θεσσαλονίκη.
Σεφερίδης Π.
